Öyle bir yerdeyim ki

İnsanın yüreğine kaygı düşmeye görsün!
Bu öyle bir kaygıyı ki..
Çok yaman!
Anlatamıyorum..

Sanki çok leziz bir balık yedim, kılçığı kalbimde kaldı..
Aşk, galiba böyle bir şey
Tadını hissettirirken, bir yandan da kalbinden vuruyor insanı!
Gıdım gıdım..
Sinsice
Sadece kendi gibi!
Bir yandan ayağın yerden kesiliyor, bir canın acıyor
Kalbim var diyorsun
Kalbim ölsün diyorsun..
Dört odacık haykırıyor..

“Öyle bir yerdeyim ki
ne karanfil, ne kurbağa
Bir yanım mavi yosun
Dalgalanır sularda
Dostum dostum
Güzel dostum
Bu ne beter çizgidir bu
Bu ne çıldırtan denge
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe”

Sen canın acıyınca ne yaparsın dostum?
Ben acıma hep tuz basıyorum..
Tuz susuyor!
Üzerine su döküyorum..
İç diyorum kana kana..
Etlerim çürüyor.
İçim kuruyor
Aklım kendime şaşıyor..
Ama hala soluyorum
Ah dört odacık..

İki karıncık, iki kulakçık

Haykır bakalım içindekileri..

“Öyle bir yerdeyim ki
Bir yanım çığlık çığlığa
Öyle bir yerdeyim ki
Anam gider Allah Allah
Öyle bir yerdeyim ki ne karanfil, kurbağa
Öyle bir yerdeyim ki
Bir yanım mavi yosun çalkalanır sularda
Bir yanım mavi yosun çalkalanır sularda”

Zamanı tutum avuçlarımda
Akıp giden gençliğim değil
Sadece sensizliğim..
Sadece kendimsizliğim
Ah! Hangi mey geçirir beni zaman bahçesinden..
Hangi mey beni bana getirir
Hangi mey getirir beni sana, seni bana
Ah dört odacık söyle..
İçindeki söyle!
Bi kerede yürekten söyle..
Kendin gibi söyle..

“Dostum, dostum güzel dostum
Bu ne beter çizgidir bu
Bu ne çıldırtan denge
Yaprak döker bir yanımız
Bir yanımız bahar bahçe
Öyle bir yerdeyim ki bir yanım çığlık çığlığa
Öyle bir yerdeyim ki
Anam gider Allah, Allah kızım düşmüş sokağa
Anam gider Allah, Allah dölüm düşmüş sokağa”

İşte bu ya!
Kendini söyle..
Bir derin nefeste kendine çek be..
Ömür dediğin sadece bahar bahçe..