GÜNEŞ YAĞMALARKEN BEDENİMİ

seher yeli çık dağlara
güneş topla benim için
haber ilet dört diyara canım
güneş topla benim için
Zülfü Livaneli

Gecenin karanlığına sarılmış olarak bırakmıştım en son kendimi. Şimdi hınzır bir kedi gibi güneş tırmalıyor yüzümü. Sen ne zaman geldin diyorum! Konuşmuyor benimle.. Gitmedim ki! Senden hiç gitmedim ki diye mırıldanıyor.. Bırakmadın beni! Konuşmak istemediği her halinden belli. Zaten söze gerek yok. Yüreğiyle gelmiş. Uzak yollardan gelmiş. Bi geceyi kat etmiş bana gelmiş. Öyle ağır ki yüreği.. Bırakmadın beni diyor yeniden.. Defalarca dudaklarından aynı sözler dökülüyor.. Bırakmadın ki beni.. Bırakmadın!

Hiç kıpırdamadan tenimin üzerinde gezmesine izin veriyorum güneşin. Anımsasın istiyorum beni. Kendinde sakladığı beni anımsasın! Bulsun! Hiç unutmasın beni! Öylesine ağır hareket diyor ki. Zamana direniyor güneş. Sanki hep bu saati paylaşacağız. Ömrümüz bu saatten ibaret.. Zaman ilerlemeyecek. Güneş bende can bulacak, ben güneşte. İşte bu nedenle usulca bana hükmetmesine izin veriyorum. Güneş bedenimde dans ediyor. Gözlerimi açmak istemiyorum! Güneş bedenimi yağmalıyor. Bi ölü gibiyim yatağın içinde.. Bi güneş, bi ben! Alabileceği her şeyi alıp gidecek biliyorum! Yerle yeksan olacağım biliyorum! Güneş! Yağmalarken yüreğimi içimden ağlıyorum.. Senden gidiyorum güneş! Ben gidiyorum!

Kaçma diye fısıldıyor.. Kaçmıyorum! O fısıldıyor, ben haykırıyorum.. Uzaktan gel artık diyor.. Uzaklar seni yağmalıyor..

Düşün! Düşün diye haykırıyorum. Biri öldüğünde önce bedeni yağmalanır.. Toprağın kollarında uyurken önce böceklerin istilasına uğrar beden.. Sonra eşyaları yağmalanır.. Hemen terlik ve hırka uzaklaştırılır evden. Ardından ayakkabılar ve elbiseler verilir. Görünen şeyler yok edilir. Acı yağmalar eşyaları. Tek mitleşen etrafa serpilen resimlerdir. Acı elleşemez resimlere. Resimler yağmalar acıyı. Yıllarla birlikte resimlerde hapis oldukları albümler içinde solup gider. Zaman yağmalar acıyı! Arada bir bazı şarkılar anımsar bu dünyadan geçenleri.. Zihin unutunca şarkıları dünya yağmalar acıyı!

Güneş yağmalarken bedenimi içimden geçenlere serzenişte bulundu! Yeter! İstediğim sensin, ten değil ki.. Sıyrıl tüm düşüncelerden! Ölülerden! Gidenlerden! Gelenlerden! Kalanlardan! Kendinden! Sadece tende dans değil benim ki. Seni istiyorum! Seni! Güneş yakarken tenimi en kuytulara kaçmak istedim. Gömüldüm yatağın içine! Güneş soyarken yüreğimi daha bi sarıldım yorgana. Güneş hissetti beni! Çık geçmişin koridorlarından. Bırak yağmalamayı geçmişi. Döşte bıçak yarası gibisin.. Ya bırak beni, ya da gel bana! Eğreti kalma.. Bırak zihni, bırak bedeni.. Bölünmüş bi sen istemem! Bi kadın gibi gel bana! Bi bütün olarak gel bana. Güneşe soyundunsa kendin gibi gel bana.. Yalnız olmak bir seçimdir! Sevişirken bile yalnızsın.. Tek olmak! Duyguda tek, düşsel de tek, acı da tek, mutlulukta tek.. Bi isyan seninkisi.. Bi nisyan! Çık artık umutların arasından! Çık artık kirpiklerin karasından!

Güneş topla kendin için..

AŞERTEN FOTOGRAF

Sabahın körü! Kör olmak için gözün olması gerekir. Sabahın gözleri henüz oluşmadı bile. Kapım tekmeleniyor. Deprem olsa her yer sallanır. Sarsıntı başımda. Sanki kapı değil, benim başım tekmeleniyor. "Aşeriyorum" diye dayandı kapıma. Hamile Kadın! Gözlerimi ovuştura ovuştura açtım kapıyı. Usulca dokundum karnına. "Ada! Kızım sakın doğma tamam mı? Yanlış alarm! Annen tekmelerini kasılma sandı yine. Bak baban yok burada. Çılgın annenle ben bir doğum salonunda. Olamaz! Olamaz! Doktorun çok yakışıklı ama beklenmedik durumlarda kesilirmiş ejderha. Yakışıklı ejderhayı ne yapayım! Aşktan yanmak istemiyorum. DOKUNABİLDİKLERİMİ SEVECEĞİM ARTIK". Tepiniyor Hamile Kadın yanı başımda. Hayat dersi verme kızıma, bırak kimi isterse sevsin. Aşerdim diyorum sana.. Fonda bir türkü yankılanıyor o anda.

Git dağlardan kar getir hele yar yar yar,

Mendilene koy getir şina nay nay nay!

Mantıklı bi şey istese diye geçiyor içimden. Yüzüne bakıyorum. İçimden kurbanlık koyun gibi meliyorum. Ömüme bi fotografı bıraktı. Bu fotografa bi hikaye yazmanı aşeriyorum dedi. Yüzüne baktım. Öylece kala kaldım. Ada kızım! Kuzum kızım.. Senin bu annen var ya! Özlemiş arkadaşını diye düşündüm. Elime aldım fotografı, baktım, düşündüm ve..

İstek üzerine yazdım: AŞERTEN FOTOGRAF

Başımı ne zaman iki elimin arasına alsam dünyayı taşıdığımı düşünürüm. Sanki ellerimi iki yana koysam başım benden gidecek. Başım kendini alıp gitse dertler bitecek.. Başsız kalmak! Aklım, yüreğim herşeyim başımda gizli bilen yok. Bu başı taşımaya bu bedenin gücü yok. Biri bana sarılsın. Sımsıkı sarılsın. Öyle sıkı sarılsın ki var olduğumu anlayayım. Boşlukta kaybolmuş gibiyim. Ayağım yerde aslında. Ben varım! Ben buradayım. Sanki ben görünmez kadınım! Aslında ben buradayım. Dokun bak göz yaşıma.. Islak!

Eğimine yandığımın dünyası bi gün bi güne uymaz ki.. Ne oldu desen? Anlatacak sözüm yok. Sanki nedenleri bilsem sorunları çözeceğim. Sorunları çözmek değil aslında derdim. Acil yardım ekibim nerede? Düşünce, kanayan bacağımı öpen annem nerede? Oyun oynamak güzel, ama dikkat et düşmeyesin diye inceden yüreğimi okşayan babam nerede? Gülümsemem de taşıdığım gizli hüznü görüp, kocaman yüreğiyle içime işleyen sevdiğim adam nerede? İçine ağlama diye bana ses veren canım nerede? İçime akıttığım göz yaşlarımı bi gülümsemeyle çıkartım dışarıya. Yaşamdaki siyahlarla beyazları kavuşturdum. Ağladım! Gri gri ağladım.. Öyle güzelsin ki kendini fark et dedi ve fotografımı çekti Özgür. Yaşamı tek kareye sığdıran adam gibi bana geribildirim verecek olan dostlar nerede? Aynalarım nerede? Kayboldum gerçeğin içinde. Bana sarılacak dost yürekler nerede?

İçimi görmek istiyorum! Yüreğimi.. Yazık hikayeler topluluğu değil yaşam. Her karede ben varım. Uzanıp göz yaşımı öpen adam! Sevda sözlerinden öte bi şey de. Berbat bi gündü bildin mi? Çok insan yitirdim. Daha hiç bi şey yiyemedim. Gelecek kaygısıyla bugünü hissedemedim. Arabesk değil yaşam. Bi Tanrı'yı, bi seni sevdim demedim. Yaşama dokunmaktan geçemedim.

Hala bi umudum var. Alın çizgilerime yenilerini ekleyeceğim. Gülümsediğimde sen bileceksin hangi çizgiler sensin..

Ağlamamdan korkma!

Yanımda ol..

Elimi tut.

Bi yüzüne baksam griler sarı olur.

Yağmur diner, her yer Akdeniz olur..

Seni seviyorum!

Fotograf: Özgür Çakır